อุบัติการณ์ และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดไข้ในภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำเร็ว ในผู้ป่วย AML ที่ได้รับการรักษาด้วยยาเคมีบำบัดเพื่อชักนำให้โรคสงบสมบูรณ์
(INDUCTION REMISSION CHEMOTHERAPY) ในโรงพยาบาลศิริราช        

.

วันเพ็ญ เอี๊ยะเผ่าพันธ์,สุคนธา ศิริ,  กิติพงษ์ หาญเจริญ, ธีระ ฤชุตระกูล

 

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาแบบติดตาม เพื่อศึกษาอุบัติการณ์และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดไข้ในภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำเร็ว ในผู้ป่วย AML ภายหลังได้รับยาเคมีบำบัดเพื่อเหนี่ยวนำให้โรคสงบสมบูรณ์ ในโรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพ โดยศึกษาในผู้ป่วย AML ที่ได้รับยาเคมีบำบัดเป็นครั้งแรก และไม่เคยได้รับการฉายแสงมาก่อน มีอายุมากกว่าหรือเท่ากับ 15 ปีขึ้นไป และเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ในช่วงวันที่ 1 มกราคม พ .ศ. 2550 ถึงวันที่ 30 กันยายน พ .ศ. 2556
                         การศึกษาครั้งนี้มีกลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 112 ราย เกิดไข้ในภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำทั้งหมด 109 ราย คิดเป็นร้อยละ 97.3 โดยมีการเกิดไข้ในภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำครั้งแรก ในวันที่ 2 ถึงวันที่ 24 ของการได้รับยาเคมีบำบัด ร้อยละ 69.7 ของผู้ป่วยเกิดไข้ในภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำทั้งหมดมีการเกิดไข้ในภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำอย่างรวดเร็ว ผู้ป่วยที่เกิดไข้ในภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำเร็วมีความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตมากกว่าผู้ป่วยที่เกิดไข้ในภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำช้า 6 เท่า (OR= 6.0, 95% CI= 0.747-48.203). ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหูพจน์แบบลอจิสติกพบ 2 ปัจจัยที่มีการสัมพันธ์กับการเกิดไข้ในภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำอย่างรวดเร็วอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ พื้นที่ผิวของร่างกายน้อยกว่า 1.5 ตารางเมตร และมีลักษณะการขับถ่าย คือ ผู้ป่วยที่ขับถ่ายอุจจาระไม่ทุกวัน และผู้ป่วยที่ถ่ายเหลว (p< 0.05).
                         ดังนั้นบุคลากรทางการแพทย์จึงควรให้ความสนใจผู้ป่วยที่มีพื้นที่ผิวของร่างกายน้อยกว่า 1.5 ตารางเมตร และควรส่งเสริมให้มีสุขอนามัยในการขับถ่ายที่ดี เพื่อป้องกันการเกิดภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำอย่างรวดเร็ว