ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิต ของพระสงฆ์ที่อาพาธด้วยโรคเรื้อรัง จังหวัดสระบุรี ประเทศไทย
นางสุวิมล พลวรรณ, อ.ดร.สุคนธา ศิริ,
อ.ดร.กิติพงษ์ หาญเจริญ, ผ.ศ.พิมพ์สุรางค์ เตชะบุญเสริมศักดิ์

 

      โรคเรื้อรังเป็นโรคที่เป็นสาเหตุหลักของการป่วยและตายของประชาชนทั่วโลก พระสงฆ์เป็นกลุ่มหนึ่ง ที่อาพาธด้วยโรคเรื้อรังและมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น และพบว่าพระสงฆ์อาพาธด้วยโรคเรื้อรังในจังหวัดสระบุรี ร้อยละ 24.76 ซึ่งภาวะดังกล่าวมีผลต่อคุณภาพชีวิตของพระสงฆ์ที่อาพาธด้วยโรคเรื้อรัง ดังนั้นการศึกษาเชิงวิเคราะห์ภาคตัดขวางนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับคุณภาพชีวิตของพระสงฆ์ที่อาพาธด้วยโรคเรื้อรัง จำนวน 298 รูป เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ ใช้แบบวัดคุณภาพชีวิต SF-36 V2 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และสถิติวิเคราะห์ โดยวิเคราะห์ทีละปัจจัยใช้ Unconditional logistic regression ในการวิเคราะห์ทีละหลายปัจจัยใช้เทคนิค Multiple logistic regression
      ผลการศึกษาพบว่า พระสงฆ์ที่อาพาธด้วยโรคเรื้อรัง มีอายุเฉลี่ยเท่ากับ 60.57 ปี (SD = 13.29) ส่วนใหญ่อาพาธด้วยโรคความดันโลหิตสูง (59.4%) ร้อยละ 76.2 มีคะแนนคุณภาพชีวิตโดยรวมมากกว่า 50 คะแนน คะแนนคุณภาพชีวิตโดยรวมเท่ากับ 62.36 คะแนน (SD = 16.61) คุณภาพชีวิตด้านร่างกายเท่ากับ 57.71 คะแนน (SD = 18.95) และคุณภาพชีวิตด้ายจิตใจ เท่ากับ 67.02 คะแนน (SD = 16.00) พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตได้แก่ ภารกิจหน้าที่ และการออกกำลังกาย มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตโดยรวม ด้านร่างกายและจิตใจ การสนับสนุนทางสังคมจากเจ้าอาวาสและเพื่อนพระสงฆ์มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตโดยรวม ภาวะแทรกซ้อนจากโรคที่อาพาธมีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตด้านร่างกาย และการสูบบุหรี่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตด้านจิตใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < 0.05)
      จากการศึกษษ สามารถนำผลการศึกษาไปเป็นแนวทางในการพัฒนาโปรแกรมหรือกิจกรรมเพื่อการส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพในกลุ่มพระสงฆ์ที่อาพาธด้วยโรคเรื้อรังรวมถึงพระสงฆ์ทั่วไป เพื่อนำไปสู่การมีคุณภาพชีวิตที่ดีต่อไป