ความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 อำเภอตาคลี  จังหวัดนครสวรรค์
ศุภศิริ  อยู่ชู, สุคนธา  ศิริ, พิมสุภาว์ จันทนะโสตถิ์,มธุรส ทิพยมงคลกุล
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้า 
                          วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาแบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional study) ในกลุ่มผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลตาคลีอย่างต่อเนื่อง และมีอายุตั้งแต่ 35 ปีขึ้นไป โดยกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาจะสุ่มอย่างมีระบบจากเลขประจำตัวผู้ป่วยจำนวนตัวอย่างมีทั้งหมด 450 คน และใช้เครื่องมือแบบสัมภาษณ์ ประกอบด้วย ลักษณะทางประชากร ข้อมูลด้านคลินิก แบบประเมินวิถีชีวิต แบบประเมินการสนับสนุนทางสังคม และแบบประเมินภาวะซึมเศร้า CES-D ฉบับแปลภาษาไทย
                         ผลการศึกษา: อัตราความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 คิดเป็น 17.8% (78 คน) และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในกลุ่มผู้ป่วยเบาหวานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ เพศหญิง (OR=3.33, 95%CI: 1.51-7.38),ไม่ได้รับการศึกษา(OR=2.38, 95%CI: 1.54-5.18), ความเพียงพอของรายได้(OR=2.82, 95%CI: 1.54-5.18), การกินยารักษาเบาหวาน(OR=2.72, 95%CI: 1.24-5.96), มีภาวะแทรกซ้อนของเบาหวาน(OR=2.91, 95%CI: 1.18-4.07), การนอนหลับไม่เพียงพอ (OR=2.15, 95%CI: 1.03-4.48) และคนที่ต้องปรับปรุงพฤติกรรมการออกกำลังกาย (OR=2.16, 95%CI: 1.01-4.60), คนที่ได้รับการสนับสนุนจากครอบครัวหรือเพื่อนน้อย (OR=2.84, 95%CI: 1.16-6.98 และ OR=1.97, 95%CI: 1.04-3.72 ตามลำดับ)
                         สรุปผล:จากการศึกษานี้หน่วยบริการควรมีระบบเฝ้าระวังภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยเบาหวานเช่นคัดกรองค้นหาผู้ที่มีแนวโน้มต่อภาวะซึมเศร้าให้ความรู้ความเข้าใจให้กลุ่มเสี่ยงได้รับการส่งเสริมสุขภาพจิตและป้องกันภาวะซึมเศร้าและให้การดูแลรักษาอย่างรวดเร็ว