คุณภาพชีวิตเด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดภายหลังได้รับการผ่าตัดหัวใจ


สุดารัตน์ สวัสดิสาร สุคนธา ศิริ, บุญชอบ พงษ์พาณิชย์, พิมพ์สุรางค์ เตชะบุญเสริมศักดิ์,

 

การศึกษานี้เป็นการศึกษาแบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตเด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดภายหลังได้รับการผ่าตัดหัวใจและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อคุณภาพชีวิตโดยทำการศึกษาในเด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด อายุ 2-6 ปี ที่ได้รับการผ่าตัดหัวใจมาแล้ว 6 -12 เดือน สุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงจากรายชื่อเด็กที่ได้รับการผ่าตัดหัวใจของมูลนิธิเด็กโรคหัวใจฯจำนวน 350 คนเก็บรวบรวมข้อมูลโดยส่งแบบสอบถามข้อมูลทั่วไปและแบบสอบถามคุณภาพชีวิต PedsQL ทางไปรษณีย์ไปให้ผู้ปกครองของเด็ก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและสถิติเชิงวิเคราะห์โดย Chi-square และ Multiple logistic regression ผลการศึกษาพบว่า ผู้ปกครองตอบแบบสอบถาม 300 คน (85.7%) อายุเด็กเฉลี่ย 4.07 ปี (SD=1.43) หลังผ่าตัดหัวใจเด็กมีคะแนนคุณภาพชีวิตโดยเฉลี่ย 71.44 คะแนน (SD=15.54)โดยพบว่าอยู่ในระดับสูง 81.7% และต้องปรับปรุง 18.3% จากเด็กทั้งหมด ซึ่ง อายุ ปัญหาสุขภาพ ระดับการศึกษาของบิดามารดา รายได้ของครอบครัว ชนิดครอบครัว กิจวัตรประจำวัน มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตเด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดภายหลังได้รับการผ่าตัดหัวใจ (P<0.05) โดย เด็กอายุ 5-6 ปี เด็กที่มีปัญหาสุขภาพ เด็กที่บิดามีการศึกษาสูง เด็กที่มารดามีการศึกษาต่ำ เด็กที่ ครอบครัวมีรายได้น้อยกว่า 5,000 บาทต่อเดือน เด็กที่อาศัยในครอบครัวเดี่ยว เด็กที่ไม่สามารถยกของหนักได้มีโอกาสที่จะมีคะแนนคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับที่ต้องปรับปรุง
                        จากการศึกษาจะพบว่าภายหลังการผ่าตัดหัวใจ เด็กยังมีคุณภาพชีวิตต้องปรับปรุงเกือบ 20%โดยปัจจัยข้างต้นมีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของเด็กกลุ่มนี้ดังนั้นจึงควรมีการเตรียมโปรแกรมเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตของเด็กและครอบครัวโดยเฉพาะในกลุ่มเสี่ยงที่จะมีคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับที่ต้องปรับปรุงเพื่อเด็กจะได้มีทั้งภาวะร่างกายจิตใจและคุณภาพชีวิตที่ดีต่อไป