ความสัมพันธ์ระหว่างความดันโลหิตสูง และโรคหลอดเลือดสมองในคนไทยผู้ใหญ่วัยต้นในโรงพยาบาล
น.ส.รัตนาภรณ์ บรรดาศักดิ์, ร.ศ.กุลยา นาคสวัสดิ์,
อ.ดร.สุคนธา ศิริ, น.พ.ชาญพงค์ ตังคณะกุล, ดร.นพ.โยธิน ชินวลัญย์
    การศึกษาย้อนหลัง (Hospital based case-control study) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างความดันโลหิตสูงกับโรคหลอดเลือดสมองในคนไทยผู้ใหญ่วัยต้นในโรงพยาบาลเอกชนหนึ่งแห่งในกรุงเทพมหานคร ประชากรศึกษาได้แก่คนไข้ในโดยการคัดเลือกกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคหลอดเลือดสมองครั้งแรกจำนวน 100 คนอายุ 18-45 ปี (อายุเฉลี่ย 39.83 ±6.2 ปี)และคัดเลือกกลุ่มเปรียบเทียบที่ไม่เคยเป็นโรคหลอดเลือดสมองที่นอนโรงพยาบาลในช่วง 3 ปี จำนวน 100 ทั้งสองกลุ่มมารับการรักษาในระหว่างปี พ.ศ.2551 โดยการจับคู่กันด้วยตัวแปรอายุและเพศ สัมภาษณ์ผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มโดยใช้แบบสอบถามถึงประวัติการได้รับปัจจัยด้านต่าง ๆ ในอดีต และคัดลอกผลการตรวจร่างกายและผลตรวจทางห้องปฏิบัติการจากเวชระเบียน
    ผลการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงซ้อนแบบถดถอยพหุลอจิสติกเมื่อควบคุมอิทธิพลของตัวแปรกวนแล้วพบว่า มีความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่าง ๆ และโรคความดันโลหิตสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติคือ ความดันโลหิตสูง (adjusted OR = 14.87,95% CI 1.87-117.93, p-value 0.011), การขาดการออกกำลังกาย Zadjusted OR = 9.55,95% CI 1.57-57.91,p-value 0.014).
    จากผลการศึกษานี้พบว่าความดันโลหิตสูงเป็นปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับโรคหลอดเลือดสมองในคนไทยผู้ใหญ่วัยต้น การตรวจสุขภาพร่างกายและการรับการรักษาอย่างต่อเนื่องกับบุคลากรทางการแพทย์อย่างสม่ำเสมอเป็นความจำเป็นการให้สุขศึกษาและส่งเสริมการ
ออกกำลังกายทั้งส่วนสถานที่ทำงานเป็น ประจำสม่ำเสมอ จะช่วยลดความเสี่ยงและป้องกันการเป็นโรคความดันโลหิตสูงและโรคหลอดเลือดสมอง