ความชุกและปัจจัยเสี่ยงของการบาดเจ็บโดยไม่ตั้งใจที่เกิดขึ้นในบ้านของเด็กก่อนวัยเรียน จังหวัดร้อยเอ็ด
นายธีระ ศิริสมุด,ร.ศ.ดุสิต สุจิรารัตน์,
ร.ศ.นพพร โหวธีระกุล, อ.ดร.สุคนธา ศิริ,

 

การบาดเจ็บโดยไม่ตั้งใจที่เกิดขึ้นในบ้านเป็นปัญหาสุขภาพที่สำคัญทั่วโลก การศึกษาภาคตัดขวางนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอัตราชุกและหาปัจจัยเสี่ยงต่อการบาดเจ็บโดยไม่ตั้งใจที่เกิดขึ้นในบ้านของเด็กวัยก่อนเรียนอายุ 24 ถึง 71 เดือนในจังหวัดร้อยเอ็ด เด็กวัยก่อนเรียนจำนวน 455 คนและผู้ดูแลหลักถูกคัดเลือกเข้าศึกษาโดยการสุ่มตัวอย่าง ซึ่งพบว่าเด็กและผู้ดูแลหลักจำนวน 414 คนเป็นกลุ่มที่ยินดีเข้าร่วมในการศึกษา คิดเป็นร้อยละ 91.0 เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ผู้ดูแลหลักและสังเกตสิ่งแวดล้อมทั้งภายในและภายนอกบ้านโดยใช้แบบสังเกต
         พบว่า ระยะเวลา 6 เดือนก่อนการศึกษา มีเด็กวัยก่อนเรียนเกิดการบาดเจ็บโดยไม่ตั้งใจที่เกิดขึ้นในบ้านจำนวน 166 คน คิดเป็นอัตราชุกเท่ากับร้อยละ 40.1 (166/414) ชนิดการบาดเจ็บที่พบมากที่สุด คือ การพลัดตกหกล้ม (ร้อยละ 45.8, 76/166) พื้นที่บริเวณในบ้านที่เกิดการบาดเจ็บมากที่สุด คือ ห้องนั่งเล่น (ร้อยละ 22.9, 38/166) และพื้นที่บริเวณภายนอกบ้านที่เกิดการบาดเจ็บมากที่สุด คือ สนามหญ้าหรือสนามเด็กเล่นหน้าบ้าน (ร้อยละ 27.1, 45/166) นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้สถิติพหุโลจิสติก พบว่ามี 8 ปัจจัยที่สัมพันธ์ต่อการบาดเจ็บโดยไม่ตั้งที่เกิดขึ้นในบ้าน ได้แก่ เด็กที่มีพฤติกรรมการบาดเจ็บระดับปานกลางและสูง, เด็กที่มีประวัติการบาดเจ็บ, เด็กถนัดมือซ้าย, ผู้ดูแลหลักอายุน้อยกว่า 30 ปี, ผู้ดูแลหลักมีพฤติกรรมความปลอดภัยระดับน้อยและปานกลาง, เด็กที่อาศัยในบ้านเช่า, บ้านไม่แข็ง และเด็กที่อาศัยในบ้านที่มีสิ่งแวดล้อมเสี่ยงระดับปานกลางและมาก  
         ดังนั้น จากการศึกษาในครั้งนี้ จึงเห็นว่า การเพิ่มการรับรู้ของผู้ดูแลหลักที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการบาดเจ็บในเด็กและให้คำแนะนำเกี่ยวกับการป้องกัน รวมทั้งปรับปรุงสิ่งแวดล้อมที่มีโอกาสเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ น่าจะเป็นมาตรการสำคัญที่สามารถลดปัญหาการบาดเจ็บโดยไม่ตั้งใจที่เกิดขึ้นในบ้านของเด็กวัยก่อนเรียนลงได้


129 หน้า