ปัจจัยเสี่ยงของการติดเชื้อดื้อยา Acinetobacter  baumannii ในผู้ป่วยที่ใส่ท่อช่วยหายใจและ
ใช้เครื่องช่วยหายใจ  โรงพยาบาลนครปฐม



นางพัฒนา เลอศักดิ์สมบัติ ,ร.ศ.ดุสิต สุจิรารัตน์,ร.ศ.กุลยา นาคสวัสดิ์,
ร.ศ.กนกรัตน์  ศิริพานิชกร, สุธัญญา  บรรจงภาค

การศึกษานี้เป็นการศึกษาอุบัติการณ์และปัจจัยพยากรณ์การติดเชื้อดื้อยา Acinetobacter
baumannii ในผู้ป่วยที่ใส่ท่อช่วยหายใจ โรงพยาบาลนครปฐม ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2548 ถึง วันที่ 30 ตุลาคม 2549   โดยติดตามและเก็บข้อมูลผู้ป่วยจากเวชระเบียนด้วยแบบบันทึกข้อมูล      ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจจำนวน 507 ราย  พบว่า 89 ราย เกิดภาวะปอดอักเสบที่สัมพันธ์กับการใช้เครื่องช่วยหายใจด้วยเชื้อดื้อยา Acinetobacter  baumanniiซึ่งอุบัติการณ์การติดเชื้อเท่ากับ
ร้อยละ 17.55  หรือ  21.75 ต่อ 1,000 วันนอนและ15.27 ต่อ 1,000 วันใส่เครื่องช่วยหายใจ   โดยมีค่า
มัธยฐานของจำนวนวันของการติดเชื้อ  Acinetobacter baumannii  ที่ดื้อยา  เท่ากับ 46 วัน
เมื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงซ้อน พบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อดื้อยา Acinetobacter baumannii  ได้แก่  เพศชาย (HR = 2.26, 95%CI, 1.209-4.237),  การได้รับยาปฏิชีวนะกลุ่มเซฟาโลสปอริน (HR = 1.49, 95%CI, 1.318–1.701), เมโรเนม (HR = 4.51,95%CI, 4.076–4.999), แวนโคมัยซิน (HR = 4.19, 95%CI, 3.349–5.245), ผู้ป่วยแผนกศัลยกรรม (HR 4.32, 95%CI, 0.197 – 15.616), และผู้ป่วยหอสามัญ (HR = 2.10, 95%CI,0.811– 1.187)   ทั้งนี้พบว่าการเจาะคอและการได้รับยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ เป็นปัจจัยป้องกันการติดเชื้อดื้อยาชนิดนี้ในผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจอย่างมีนัยสำคัญ ( p < 0.001)     
จากผลการวิจัยนี้  เสนอแนะว่าควรให้ความสำคัญและเพิ่มความระมัดระวังในการใช้ยา
ปฏิชีวนะอย่างเหมาะสมสำหรับผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ รวมถึงการเข้มงวดในการปฏิบัติตามมาตรการการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในผู้ป่วยหอสามัญเช่นเดียวกับผู้ป่วยที่นอนรักษาในหน่วยอภิบาล.


118 หน้า