ความชุกและปัจจัยที่มีผลต่อความล้าจากการทำงานของคนงานในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์

นายจิระชัย จิระชีว,ี รศ.นพพร โหวธีระกุล,
รศ.นวรัตน์ สุวรรณผ่อง, วิไลวรรณ โกยแก้วพริ้ง

การศึกษาภาคตัดขวางนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ วัดอัตราชุก และหาปัจจัยที่มีผลต่อความล้าจากการทำงานของพนักงานในโรงงานอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์แห่งหนึ่งในจังหวัดปทุมธานี
ประเทศไทย พนักงาน 406 คน อายุ 18-55 ปี และทำงานอยู่ในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์อย่างน้อย 6 เดือน ตอบแบบสอบถามวัดความล้าจากการทำงานของ Karasek ระหว่าง เดือน ตุลาคม ถึง ธันวาคม 2548 มาตรวัดความล้าจากการทำงาน ประกอบด้วย 5 ส่วน โดย 2 ส่วนที่ใช้วัดความล้า จากการทำงานคือ การตัดสินใจในงาน และความต้องการจากการทำงาน ผลการศึกษา พบว่าร้อยละ 23.6 ของพนักงานมีความล้าจากการทำงานสูง ผลการ วิเคราะห์โดยใช้สถิติถดถอยพหุลอจิสติก โดยควบคุมตัวแปรอื่นๆที่ใช้ในการศึกษา พบว่า ตัวแปร
ที่มีผลต่อความล้าในการทำงาน คือ ความต้องการด้านกายภาพจากการทำงานสูง (adjusted OR = 4.32, 95%CI 2.26-8.26) และการช่วยเหลือจากผู้บังคับบัญชาน้อย
(adjusted OR = 3.09, 95%CI 1.75-5.49) ข้อเสนอแนะจากการศึกษาครั้งนี้คือ ควรมีการวางแผนงานหรือจัดกิจกรรมเพื่อลดความ ล้าจากการทำงาน เช่น การมีระยะพักระหว่างการทำงานที่เพียงพอ จัดรูปแบบการทำงานให้ไม่เกิด
ความรู้สึกจำเจ การจัดการความเครียดจากการทำงาน ตลอดจนส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดีระหว่าง คนงานกับหัวหน้างาน

74 หน้า. ISBN 974–04-6880-2