ความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับไมโครแอลบูมินูเรียในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 คนไทย

นส.สิริมา มงคลสัมฤทธิ์ อ.ดร.สุทธิ เจริญพิทักษ์
รศ.ชูเกียรติ วิวัฒน์วงศ์เกษม รศ.นพ. พิทยา จารุพูนผลนพ.เพชร รอดอารีย์
                 

ไมโครแอลบูมินนูเรีย เป็นหลักฐานทางคลินิกที่บ่งชี้ว่าไตเริ่มมีความผิดปกติจาก โรคเบาหวาน โรคหัวใจและหลอดเลือด และยังเป็นตัวบ่งบอกถึงการเพิ่มขึ้นของโรคแทรกซ้อนในู้ป่วยเบาหวานัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อศึกษาความชุกของไมโครแอลบูมินนูเรียในผู้ป่วยเบาหวาน ชนิดที่ 2 ละศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับไมโครแอลบูมินนูเรียในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 คน ไทย ใช้วิธีการศึกษาแบบวิเคราะห์เมตาและการศึกษาแบบตัดขวาง โดยใช้ฐานข้อมูลโครงการ ลงทะเบียนผู้ป่วยเบาหวาน เป็นผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 จำนวน 1,734 รายที่ได้รับการวิเคราะห์ตามเกณฑ์วิธีและทำการสืบค้นรายงานความชุกของไมโครแอลบูมินนูเรียในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่
2 ที่ตีพิมพ์ในระหว่างเดือนมกราคม 2523 ถึง มิถุนายน 2549. ผลการศึกษาจากการสืบค้นข้อมูลด้วยวิธีการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ 80 เรื่องมีรายงานการศึกษา 17 เรื่องที่นำมาใช้ใน การวิเคราะห์เมตา พบความชุกของไมโครแอลบูมินนูเรียในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ร้อยละ 35.9
ในคนไทยพบความชุกของไมโครแอลบูมินนูเรียร้อยละ53.4 อายุเฉลี่ย 61.0+10.9 ปี, ระยะเวลา ป่วยเป็นเบาหวานเฉลี่ย 10.9+8.5 ปี ภายหลังวิเคราะห์โดยใช้ Sequential logistic regression โดยควบคุมเพศและอายุ พบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับไมโครแอลบูมินนูเรียได้แก่ ความดันโลหิต ค่าบน, ไขมันในเลือดชนิด HDL-C, ระยะเวลาป่วยเป็นเบาหวาน, การสูบบุหรี่ และดัชนีมวลกาย การตรวจไมโครแอลบูมินนูเรีย สามารถช่วยให้ประเมินความเสี่ยงในการเกิดโรคแทรกซ้อนของลอดเลือดในผู้ป่วยเบาหวานได้ควรตรวจหาไมโครแอลบูมินนูเรียใน
ผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ทุกปี


97 หน้า ISBN 974-04-7636-8