ความสัมพันธ์ข้อมูลเชิงพื้นที่กับการเกิดความเครียดในวัยรุ่นอำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร
น.ส.เตือนใจ  นุชเทียน  อ.ดร.กิติพงษ์  หาญเจริญ, ,
พ.ญ.สุพร  อภินันทเวช, อ.ดร. สุคนธา  ศิริ,

 

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความสัมพันธ์ของการเกิดความเครียดในวัยรุ่นกับข้อมูลเชิงพื้นที่และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดความเครียดในวัยรุ่นอำเภอบ้านแพ้ว  จังหวัดสมุทรสาคร โดยนำระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์มาประยุกต์ใช้  ทำการศึกษาแบบภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กวัยรุ่นอายุ 12-18 ปี ซึ่งศึกษาอยู่ในโรงเรียนมัธยมศึกษาของอำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร  ประจำปีการศึกษา 2551 จำนวน 321 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามเกี่ยวกับลักษณะทั่วไป และแบบทดสอบความเครียด โดยปัจจัยที่ศึกษาได้แก่ ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม ปัจจัยด้านบุคคล  และปัจจัยด้านสังคม  รวมทั้งปัจจัยทางภูมิศาสตร์ที่มีผลต่อความเครียดในวัยรุ่นจากแผนที่อำเภอบ้านแพ้ว  
ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความเครียดระดับปานกลางร้อยละ 68.5, รองลงมาคือมีความเครียดระดับต่ำร้อยละ 16.8 และมีความเครียดระดับสูงร้อยละ 14.6 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดได้แก่ การมีปัญหากับเพื่อน (adjusted OR = 3.318, 95%CI=1.552-7.091, p=0.002) และพบว่าจำนวนสมาชิกในครอบครัวมากกว่า 3 คน เป็นปัจจัยป้องกันในการเกิดความเครียด (adjusted OR= 0.378, 95%CI= 0.157-0.907, p=0.029) ส่วนรูปแบบการกระจายตัวของความเครียดจากแผนที่ พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีการกระจายตัวอยู่ในตำบลหลักสามมากที่สุดและไม่มีการกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง
จากการศึกษาครั้งนี้กล่าวได้ว่าความเครียดของวัยรุ่นอำเภอบ้านแพ้วไม่เกี่ยวข้องกับปัจจัยด้านภูมิศาสตร์(แหล่งโรงงานและสถานบันเทิง) แต่เกี่ยวข้องกับปัจจัยด้านจำนวนคนในครอบครัวและเพื่อน จากการวิจัยครั้งนี้จึงมีข้อเสนอแนะว่าครอบครัวและการอบรมเลี้ยงดูเป็นสิ่งที่สำคัญต่อพัฒนาการของวัยรุ่นซึ่งมีส่วนช่วยในการลดการเกิดความเครียดในวัยรุ่นได้